“Όνειρα γεμάτα ελπίδες που χάνονται ξαφνικά”- Αλέξανδρος Κατάκαλος

Το πρωί. Ανοίγω τα μάτια μου και νιώθω ένα κρύο αεράκι να με χτυπάει. Ο καιρός ήταν θυμωμένος και οι κουρτίνες σαν τρελές ανέμιζαν. Βγήκα έξω και έμεινα με την βροχή, σε μπαλκόνι δύο τετραγωνικών να μου κρατάει συντροφιά.

“Το τελευταίο τσιγάρο” -Pit

Κάπνιζες όταν σε είδα. Ο καπνός σερνόταν γύρω από το πρόσωπό σου καθώς κοιτούσες έξω από το παράθυρο. Δεν ξέρω γιατί, αλλά ένιωσα λύπη να λιμνιάζει στον πάτο της κοιλιάς μου.

“Ένα σπίτι με φως” -Pit

Μερικές φορές κλείνω τα μάτια και ονειρεύομαι, το χέρι σου να αγγίζει το δικό μου, ένα αμάξι στον δρόμο με παράθυρα κατεβασμένα, και ο αέρας, εκκωφαντικός, να φυσάει στο πρόσωπό μου.

Blog at WordPress.com.

Up ↑