“Μάσκες, νουάρ και λοιπές φανταστικές ανησυχίες” – Γιώργος Μπεκιάρης

Τράβηξε απαλά το κλειδί από τη μίζα του παλιού γαλλικού του σαράβαλου. Στο στενό άκουγε μόνο τα βήματα του στις υγρές πλάκες του δρόμου. Κοίταξε μέσα στο μπάρ τους ελάχιστους θαμώνες. "Κάποτε δεν χώραγες εδώ μέσα", σκέφτηκε.

“Συννεφιασμένη Ημέρα”- Pit

Κοιτάζω γύρω μου καθώς μπαίνω στην καφετέρια που συχνάζω. Ο καιρός είναι μουντός και γκρίζος σήμερα, οπότε σκέφτομαι ότι η συνηθισμένη μου γωνιά θα είναι άδεια περιμένοντας εμένα.

“Κρυμμένη ευτυχία”- Χριστίνα

Τι κι αν μεγάλωνε; Όσο περνούσαν τα χρόνια, όλο και πιο μικρός ένιωθε. Το καταλάβαινε τα βράδια, που έσφιγγε όλο και περισσότερο εκείνο το αρκουδάκι που του είχε χαρίσει η θεία του, τότε που έκανε τα πρώτα του βήματα.

“Το καράβι δεν ήρθε ούτε σήμερα”- Ηλίας Τζελέπης

Κοιτούσε και πάλι το παράθυρο. Το καράβι δεν ήρθε ούτε σήμερα. Είχαν περάσει μέρες και είχε χάσει πια την αίσθηση του χρόνου. Ζούσε σε κείνο το μικρό σπιτάκι πάνω στο λιμάνι. Δεν ήταν κάτι σπουδαίο, όπως τα μεγαλοπρεπή νέα κτίρια στην χώρα του νησιού, αλλά είχε μία ιδιαίτερη θαλπωρή. Ήταν ολόλευκο, σαν όλα τα σπιτάκια... Continue Reading →

“Όλα τα τραγούδια σου” – Pit

Όλα τα τραγουδία σου ξεκινάνε έτσι. Το χέρι σου πάνω από την κιθάρα, το κεφάλι κατεβασμένο, τα γυαλιά σου να πέφτουν πιο χαμηλά στην μύτη σου, ένα μικρό δάγκωμα των χειλιών σου και...ξεκινάς.

Blog at WordPress.com.

Up ↑