“Άψυχη ψυχή”- Ζωή Καβαλάρη

ίναι από τις νύχτες, που κάθεται στο μπαλκόνι και έχει για παρέα της τον άνεμο και τις, ακόμα πιο θυελλώδεις από εκείνον, σκέψεις της. Γυρίζουν σκέψεις, πρόσωπα, γεγονότα, συναισθήματα, πράξεις και λόγια.

“Ένα ξέσπασμα”- Ορφέας Σουρής

Όλα ξεκινούν με μερικά απειλητικά, καλοκαιρινά μαύρα σύννεφα, ένα Αυγουστιάτικο απόγευμα. Βγαίνω πάντα με μια κάμερα στο χέρι, η πρώτη σταγόνα κυλάει στο κεφάλι μου καθώς περπατάω, σε λίγα λεπτά κάθε σταγόνα μαστιγώνει το μυαλό μου δίχως έλεος.

“Ένα σπίτι με φως” -Pit

Μερικές φορές κλείνω τα μάτια και ονειρεύομαι, το χέρι σου να αγγίζει το δικό μου, ένα αμάξι στον δρόμο με παράθυρα κατεβασμένα, και ο αέρας, εκκωφαντικός, να φυσάει στο πρόσωπό μου.

“Φεγγαρόφωτο” -Pit

Μην μιλάς. Μην κοιτάς. Μην υπάρχεις. Γίνε σκιά στο φεγγαρόφωτο και χόρεψε με τα αστέρια. Κράτα την ανάσα σου και άκου την καρδιά σου να χτυπά. Το ακούς;

Blog at WordPress.com.

Up ↑