“Κρυμμένη ευτυχία”- Χριστίνα

Τι κι αν μεγάλωνε; Όσο περνούσαν τα χρόνια, όλο και πιο μικρός ένιωθε. Το καταλάβαινε τα βράδια, που έσφιγγε όλο και περισσότερο εκείνο το αρκουδάκι που του είχε χαρίσει η θεία του, τότε που έκανε τα πρώτα του βήματα.

“Εξομολόγηση”- Χριστίνα

- Πάλι κλαις; Κάθε βράδυ κλαις. Γιατί δε μου μιλάς; - Τι να σου πω; Μου λείπει.- Σου λείπει; Μα εσύ τον άφησες να φύγει.- Εγώ τον άφησα. Μα ξέρεις πώς είναι να αφήνεις κάποιον που σ’ αγαπά τόσο πολύ; Κάποιον που είχε ταυτίσει την ευτυχία του με τη δική σου; Κάποιον που ξέρεις ότι... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑