“Ο εφιάλτης της”- Ελένη Κατσώνη

Βρισκόταν ξαπλωμένη σ΄ ένα παγωμένο δάπεδο. Τα μάτια της ήταν κλειστά αλλά προσπαθούσε να αντιληφθεί το παρόν μέσω των υπόλοιπων αισθήσεών τους. Ένιωθε το σώμα της βαρύ, παγιδευμένο και κουνήθηκε δειλά δειλά μήπως και καταλάβει αν τα άκρα της ήταν δεμένα. Ανασήκωσε τα χέρια και τα πόδια της κι ακολούθησε ένα πολλαπλό κουδούνισμα, σαν τον ήχο που παράγεται όταν μεταλλικά αντικείμενα χτυπάνε μεταξύ τους. Πήρε μερικές βαθιές αναπνοές σε μια προσπάθεια να ρίξει τους παλμούς της καρδιάς της. Ο ήχος της την εμπόδιζε ν’ ακούσει έναν πιθανό εξωτερικό ήχο που θα τη βοηθούσε να καταλάβει που στο διάβολο βρισκόταν. Ενοχλήθηκε από την έντονη μυρωδιά της υγρασίας στο χώρο. Τα φώτα άναψαν ξαφνικά. Αναρωτήθηκε μήπως έτσι όπως κούνησε το κορμί της ενεργοποίησε η ίδια κάποιο μηχανισμό. Δεν κατάλαβε. Κοίταξε προσεκτικά γύρω της τη γκρίζα εργοστασιακή εγκατάσταση στην οποία βρισκόταν. Στο πρόσωπό της διαγραφόταν μία έντονη έκφραση απορίας. Ήταν περιτριγυρισμένη από άτακτα πεταμένες κυλινδρικές κατασκευές. Ήταν συμπαγείς και φτιαγμένες από κάποιο βαρύ μέταλλο. Έπιασε μία από αυτές στα χέρια της και πέρασε αργά τα δάχτυλά της πάνω από μια σειρά αριθμών που ήταν σκαλισμένη πάνω της. Την άφησε κάτω κι έπιασε μιαν άλλη που  έφερε έναν άλλο αριθμό. Σηκώθηκε προσεκτικά και περπάτησε για λίγο. Έριξε μια ματιά και στις υπόλοιπες, ήταν όλες διαφορετικές. Σ’ αυτή την παλέτα αποχρώσεων του γκρι ξεχώρισε πολύ γρήγορα ένα λευκό κομμάτι χαρτί που βρισκόταν πεταμένο λίγα μέτρα μακριά. Πλησίασε, το σήκωσε και το κράτησε στα χέρια της. Πάνω του ήταν γραμμένο ένα μήνυμα το οποίο και διάβασε προσεκτικά: «Καλείσαι να τοποθετήσεις τα αντικείμενα που βρίσκονται γύρω σου με βάση τον σειριακό τους αριθμό, βάζοντας πρώτο αυτό με το μικρότερο νούμερο και τελευταίο αυτό με το μεγαλύτερο. Τότε και μόνο τότε θα μπορέσεις να ελευθερωθείς και να βγεις από το χώρο». Σάστισε. Τι είχε συμβεί; Ποιος βρισκόταν πίσω από όλο αυτό; Κοίταξε για ακόμη μια φορά γύρω της απορημένη και προσπάθησε να αποφασίσει από πού θα μπορούσε να ξεκινήσει.

Πετάχτηκε από τον ύπνο της. Κατάπιε βιαστικά αλλά ένιωσε σα να ήταν το στόμα της γεμάτο άμμο. Ο λαιμός της ήταν κατάξερος, το στήθος και το κεφάλι της βαρύ. Μια ανατριχίλα διαπέρασε το κορμί της καθώς μερικές χοντρές σταγόνες ιδρώτα κατρακύλησαν από το μέτωπο και το στήθος της. Είχε ξυπνήσει πάλι μέσα στη νύχτα από τον ίδιο εφιάλτη, αυτόν που διέκοπτε τον ύπνο της τους τελευταίους έξι μήνες κι αποτελούσε εμπόδιο στην ανάγκη της για ξεκούραση. Σχεδόν κάθε νύχτα, μόλις ο εφιάλτης αυτός έκανε τη βίαιη εμφάνισή του, την κατέκλυζε ένα ξαφνικό αίσθημα πνιγμού. Αναζήτησε με τα δάχτυλά της το διακόπτη του πορτατίφ στο κομοδίνο της, το άναψε και σηκώθηκε με δυσκολία από το κρεβάτι της. Περπάτησε ξυπόλητη προς την κουζίνα. Στο σπίτι επικρατούσε ησυχία, ακουγόταν μόνο ο ήχος από ένα παλιό ρολόι, δώρο των παππούδων της οι οποίοι γνώριζαν την ιδιαίτερη σχέση που είχε με το χρόνο. «Τικ τοκ, τικ τοκ». Το είχε τοποθετήσει πάνω στη βιβλιοθήκη της, ακριβώς δίπλα από την εξώπορτα ώστε να είναι αναγκασμένη να ρίχνει πάντα μια ματιά στην ώρα. Είχε πολλά αξιοζήλευτα χαρακτηριστικά ως άνθρωπος, η συνέπεια, δυστυχώς, δεν ήταν ένα από αυτά. Ήταν λες και βρισκόταν σε μια διαρκή κόντρα με το χρόνο, σα να φλέρταρε μανιωδώς με την ιδέα αυτός να την κυνηγάει κι αυτή να του ξεγλιστρά. Μπήκε στην κουζίνα και χάζεψε το φεγγάρι από το παράθυρο. Ίσα που είχε αρχίσει να χάνει το ύψος του. Άνοιξε τη βρύση, άφησε για λίγη ώρα το νερό να τρέξει και γέμισε μέχρι πάνω ένα ποτήρι που βρισκόταν ακριβώς δίπλα στο νεροχύτη. Το κατέβασε με μια ανάσα. Επέστρεψε με αργό βηματισμό στο δωμάτιό της. Ξάπλωσε κι έσβησε το φως του πορτατίφ. Με τα μάτια της ορθάνοιχτα στραμμένα στο ταβάνι βυθίστηκε στις σκέψεις που της προκάλεσε για ακόμη μια νύχτα ο εφιάλτης της. Μόνη της παρέα το φως του φεγγαριού που πάλευε να τρυπώσει από τα παντζούρια και ο γνώριμος ήχος του ρολογιού. «Τικ τοκ, τικ τοκ».

Η Ελένη Κατσώνη γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1992 στην Αθήνα. Το 2010 μετακόμισε στο Ηράκλειο Κρήτης για να σπουδάσει Βιολογία όπου και παρέμεινε μέχρι το 2015. Από τότε μέχρι και σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Η φωτογραφία τραβήχτηκε από την Ελένη Κατσώνη.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: