“Μάσκες, νουάρ και λοιπές φανταστικές ανησυχίες” – Γιώργος Μπεκιάρης

Τράβηξε απαλά το κλειδί από τη μίζα του παλιού γαλλικού του σαράβαλου. Στο στενό άκουγε μόνο τα βήματα του στις υγρές πλάκες του δρόμου. Κοίταξε μέσα στο μπάρ τους ελάχιστους θαμώνες. “Κάποτε δεν χώραγες εδώ μέσα”, σκέφτηκε. Άνοιξε την βαριά πόρτα η οποία έκλεισε με έναν βαθύ μεταλλικό ήχο κάνοντας τα κεφάλια με τις ιατρικές μάσκες να γυρίσουν προς το μέρος του. Μια στραβομούτσουνη κυρία τον κοίταξε διερευνητικά να δει αν κάτι στο πρόσωπό του μαρτυρούσε σημάδια γρίπης καθώς δεν φόραγε μάσκα, ούτε χαμόγελο, κατόπιν έτρεξε γρήγορα με ενα μουσκεμένο πανί και καθάρισε το πόμολο της πόρτας. Δεν την κοίταξε, αλλά κοίταξε τον Μπάρμαν που φόραγε μια μικροσκοπική πράσινη μάσκα πάνω στα τεράστια γένια του. Έβγαλε το παλτό του το κρέμασε στο ψηλό σκαμπό και ζήτησε ένα ουίσκι με πιπέρι. Ο Μπάρμαν ανέκφραστος το προσέφερε σαν προσβολή με την άκρη των δακτύλων του. Έβγαλε τον καπνό του και βάλθηκε να στρίβει ένα τσιγάρο. Ευχαριστήθηκε με το σχήμα του και το έβαλε στο στόμα του. Ξανάβαλε το παλτό και πήγε προς την πόρτα. Ο Μπάρμαν τον σταμάτησε απότομα: “Είναι περασμένες δύο και επιτρέπεται… Δεν κάνουνε και ελέγχους πια…” Ξαναευχαριστήθηκε, γύρισε στο σκαμπό του, το άναψε και το ρούφηξε μαζί με το ποτό του. Χάζευε μια κορνίζα στον τοίχο από μια πρωτόγονη διαφήμιση αναψυκτικού με μια πανέμορφη ζωγραφισμένη κοπέλα ντυμένη στα λευκά, σαν νοσοκόμα. Ξαφνικά ξεπήδησε από το κάδρο και βρέθηκε, ψηλή, μπροστά του κοιτάζοντας τον ίσια στα μάτια. Τα μάτια της ήταν τόσο πράσινα, που πρασίνισαν τα δικά του. Εβγαλε απο την τσέπη στο στήθος του λευκού πουκαμίσου της ενα καλαμάκι (βιοδιασπώμενο). Το βούτηξε στο ποτό του και ήπιε μια γερή γουλιά ρουθουνίζοντας. Λίγο από το πιπέρι τινάχτηκε στη μύτη του και φτερνίστηκε εκρηκτικά. Τα μάτια των θαμώνων γούρλωσαν. Αυτός ήπιε μονορούφι ότι απέμεινε στο ποτήρι, έβγαλε από την τσέπη του ενα χαμόγελο, πέρασε τα λάστιχά του πίσω από τα αυτιά του και το φόρεσε. Συνέχισε να κοιτάζει χαμένος την κορνίζα…

Βιογραφικό:Γεννήθηκα στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 1991. Μεγάλωσα και ζω στην Ηλιούπολη, Αττικής. Είμαι παντρεμένος και έχω μια κόρη. Έχω κάνει διάφορες “δουλειές του κεφαλιού”, ως δημοσιογράφος ή καθηγητής θετικών επιστημών. Είμαι επαγγελματίας μουσικός. Προσπάθησα να σπουδάσω στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, κάποια στιγμή θα το καταφέρω. Γράφω αυτοβιογραφικά κείμενα και μόνο, άλλωστε η πραγματικότητα ξεπερνά την φαντασία. Μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης και πιστεύω όταν μεγαλώσω θα τα καταφέρω.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: