“Μια νέα αρχή”- Ελένη Κατσώνη

Απ’ το ηχείο του ασανσέρ ακούστηκε η μελωδική φωνή μιας νεαρής γυναίκας, «5ος όροφος». Έσπρωξε δειλά-δειλά τη βαριά πόρτα του ασανσέρ. Με το που έφτανε κανείς στον όροφο, μεθούσε από την έντονη μυρωδιά των φρεσκοβαμμένων τοίχων. Είχε επιλέξει πολύ προσεκτικά τα χρώματα για το νέο της διαμέρισμα. Μελετούσε για μέρες τον κατάλογο του χρωματοπωλείου. Κυνηγούσε πάντα την τελειότητα στη ζωή της. Ίσως έτσι να εξηγούνταν και το πόσο την έπνιγε αυτό το αίσθημα πια. Φλέρταρε για αρκετό καιρό με την ιδέα να φύγει από το πατρικό της αλλά πάντα δυσκολευόταν να πάρει μια απόφαση. Ζύγιζε τόσο πολύ τα υπέρ και τα κατά, σκεφτόταν ώρες ατελείωτες μέχρι που κάποια στιγμή την κούραζε όλο αυτό και καταπιανόταν με κάτι άλλο. Αυτή τη φορά όμως οι λόγοι που την έσπρωχναν ήταν πολλοί. Ήθελε να έχει ένα χώρο δικό της και προσπαθώντας να ξεφύγει από μια αποτυχημένη ερωτική ιστορία, άφησε για πρώτη φορά στη ζωή της να την καθοδηγήσει ο αυθορμητισμός της κι έτσι απλά, άνοιξε ένα καινούριο κεφάλαιο στο βιβλίο της ζωής της.

Επικρατούσε το απόλυτο σκοτάδι στον όροφο. Αναζήτησε για λίγη ώρα τον διακόπτη με τα δάχτυλά της κι όταν τα κατάφερε, κοίταξε εξεταστικά τον ατελείωτο διάδρομο που απλώθηκε μπροστά της. Περπατούσε ακολουθώντας τη μυρωδιά της φρέσκιας μπογιάς. Όταν έφτανε στις πόρτες των υπόλοιπων διαμερισμάτων του ορόφου, χάζευε τα ονόματα στα κουδούνια προσπαθώντας να φανταστεί πώς έμοιαζαν οι άνθρωποι που έμεναν εκεί, οι καινούριοι της γείτονες. Ανέκαθεν της προκαλούσε δέος η ιδέα της γνωριμίας νέων ανθρώπων, πόσο μάλλον ανθρώπων που θα έμεναν δίπλα της και θα συναντούσε καθημερινά. Κι αν πίσω από αυτή την πόρτα κρυβόταν ο έρωτας της ζωής της; Κι αν πίσω από την διπλανή της κρυβόταν μια νέα φίλη; Έκανε μερικά βήματα ακόμη κι έφτασε μπροστά στην πόρτα του δικού της διαμερίσματος. Άραγε να σκέφτονταν και οι γείτονές της κάτι αντίστοιχο όταν περνούσαν από μπροστά της;

Γύρισε το κλειδί στην κλειδαριά κι ακούστηκε ένα μελωδικό κουδούνισμα από τα πολλά κλειδιά στο μπρελόκ της. Άνοιξε την πόρτα κι άφησε την τσάντα της κάτω. Άναψε το φως, έβγαλε τα παπούτσια της και περπάτησε ξυπόλητη στο πάτωμα. Έριξε μια κλεφτή ματιά στο χωλ και στο σαλόνι. Σκέφτηκε πόσο ωραία έδειχνε το  χρώμα που είχε επιλέξει. Ήταν ένα λευκό με μια πινελιά πράσινου της μέντας. Συνδυαζόταν υπέροχα με το πάτωμα του διαμερίσματος. Προχώρησε,  χάζεψε βιαστικά και τα υπόλοιπα δωμάτια και κατέληξε ξανά στο σαλόνι. Κάτι της έλεγε πως αυτός θα γινόταν ο αγαπημένος της χώρος μέσα στο σπίτι. Χαμογέλασε. Γύρισε στο χωλ και ψαχούλεψε την τσάντα της, έβγαλε ένα μπουκάλι λευκό κρασί και δυο ψηλά γυάλινα ποτήρια. Τα γέμισε μέχρι τη μέση και κάθισε στο πάτωμα, στο κέντρο του σαλονιού. Τα τσούγκρισε μεταξύ τους, ήπιε μια γουλιά από το ένα και μια από το άλλο κι έκλεισε τα μάτια της. Ένιωθε ευτυχισμένη.

Η φωτογραφία τραβήχτηκε από την Ελένη Κατσώνη.

Η Ελένη Κατσώνη γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1992 στην Αθήνα. Το 2010 μετακόμισε στο Ηράκλειο Κρήτης για να σπουδάσει Βιολογία όπου και παρέμεινε μέχρι το 2015. Από τότε μέχρι και σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: