“Ένα ξέσπασμα”- Ορφέας Σουρής

Όλα ξεκινούν με μερικά απειλητικά, καλοκαιρινά μαύρα σύννεφα, ένα Αυγουστιάτικο απόγευμα. Βγαίνω πάντα με μια κάμερα στο χέρι, η πρώτη σταγόνα κυλάει στο κεφάλι μου καθώς περπατάω, σε λίγα λεπτά κάθε σταγόνα μαστιγώνει το μυαλό μου δίχως έλεος. Χορεύω κάτω από τις βροντές και με κυριεύει μια μικρή φοβία, διότι ξέρω πως κάθε φορά διαλέγω τα πιο επικίνδυνα σημεία για την λήψη μου και πως ένας κεραυνός θερμαίνει τον αέρα και διέρχεται μέχρι και τους 30.000 βαθμούς, θερμοκρασία η οποία είναι πέντε φορές μεγαλύτερη από τη θερμοκρασία στην επιφάνεια του ήλιου. Ο κόσμος κρύβεται πίσω από τα βρεγμένα του τζάμια ή κρατάει ομπρέλες για να μην αρρωστήσει. Όλα για λίγη ώρα είναι δικά μου, μου ανήκει όλος ο κόσμος. Τα πρώτα λιμνάζοντα χαντάκια κάνουν την εμφάνιση τους, όλα γεμίζουν λάσπες, το τοπίο θυμίζει ρημαδιό, η θάλασσα είναι ανταριασμένη και ζητάει κάποιον να την κολυμπάει, τα παπούτσια μου είναι βρεγμένα, το κεφάλι μου παγωμένο και ο αέρας σφυρίζει μέσα στα αυτιά μου, η θέα γίνεται αφορμή για σκέψεις. Το φως πέφτει και νιώθω πως είμαι σε νυχτερινή αποστολή, διανύω τα μονοπάτια της πόλης, φτάνω και στέκομαι με ανοιχτό το στόμα, η λάμψη παγιδεύεται στο βλέμμα μου, μια φωτεινή έκρηξη, ένα ξέσπασμα του ουρανού στη γη.

Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τον Ορφέα Σουρή.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: