“Ένα σπίτι με φως” -Pit

Μερικές φορές κλείνω τα μάτια και ονειρεύομαι,
το χέρι σου να αγγίζει το δικό μου,
ένα αμάξι στον δρόμο με παράθυρα κατεβασμένα,
και ο αέρας,
εκκωφαντικός,
να φυσάει στο πρόσωπό μου.

Ονειρεύομαι σιωπές γεμάτες θαλπωρή,
όταν απλώνω τα πόδια μου πάνω στα δικά σου,
και απαλά οι λέξεις σου χαιδεύουν το εγώ μου.
Να με κοιτάς και να μου χαμογελάς,
το βλέμμα σου στο δικό μου,
σαν όνειρο που μυρίζει αιωνιότητα.

Μερικές φορές ονειρεύομαι ένα σπίτι με φως,
άπλετο φως,
φως που σπάει τις σκιές,
φως που σε γεμίζει με φως.
Με μεγάλα παράθυρα και γαλάζιο ουρανό,
βαθιές ανάσες και χαμόγελα πλατιά.
Με υποσχέσεις που κράτησαν και σ’αγαπώ που δεν πονούν.

Μερικές φορές φοβάμαι τις στιγμές
που πέρασαν και άγγιξαν,
που άγγιξαν πριν έρθουν,
που είναι εδώ και τρομάζω όταν με αγγίζουν.
Σαν όνειρα λευκά στου πυρετού το θέρος,
σαν τοίχους δίχως κάδρα,
χρώματα δίχως έμπνευση,
λέξεις δίχως ήχους.

Ώσπου ανοίγω τα ματιά και ξεχνώ,
μουδιασμένος σηκώνομαι και περιπλανιέμαι,
και περιμένω το βράδυ για να διαβώ,
σε εκείνο το σπίτι με το άπλετο φως.

Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τον Μάνο Γαρεφαλάκη.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: