“Του Μάρτη”- Χρήστος Κουλαξίζης

Αχτίδες φωτός στο πρόσωπο μου. Πάλι άφησα χθες την κουρτίνα ανοιχτή χαζεύοντας τ’ άστρα του βραδινού ουρανού. Κι έτσι το πρωινό με βρήκε απέναντι στον ήλιο του Μάρτη. Έκαψε τα μάτια μου αναγκάζοντας με να ξυπνήσω και να κοιτάξω απ’ το ίδιο παράθυρο που κοίταζα και χθες, μόνο που δεν υπήρχαν πια άστρα. Η γλυκιά μελαγχολία της νύχτας είχε αντικατασταθεί απ’ το αναζωογονητικό τοπίο της μέρας, τους ήχους των πουλιών και μυρωδιά απ’ τις λεμονιές μου. Ήταν σα να ξεκινούσε η ζωή απ’ την αρχή, σα να είχε μηδενίσει ο χρόνος και να ‘χαμε όλοι μία ευκαιρία ακόμη. Ναι! Τόσο όμορφα. Τόσο απλά. Τόσο απρόσμενα θετικά και αισιόδοξα.

Στο μυαλό μου υπήρχε μία και μόνο σκέψη: Μια κούπα καφέ στο μπαλκόνι, με τα σκυλιά να παίζουν τριγύρω. Ο μίζερος εαυτός μου πρέπει να ‘χε κρυφτεί κάπου περιμένοντας μια ευκαιρία να επανεμφανιστεί. Αλλά δεν το ‘κανε. Φαίνεται πως ξεχάστηκε κάπου στ’ αρώματα του Μάρτη, ενδεχομένως είχε αράξει κι αυτός κάπου να λιαστεί. Κι η μέρα κύλησε φτάνοντας σ’ αυτήν
ακριβώς τη στιγμή που γράφω αυτά τα λίγα. Δε νιώθω καν την ανάγκη να
πιάσω το χαρτί μου, όπως συνηθίζω να κάνω όταν θέλω να εκφράσω κάτι.
Κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή και πληκτρολογώ ηλιόλουστες λέξεις. Δεν είμαι τίποτα παρά μονάχα σκόνη στο σύμπαν… Κι όμως το σύμπαν μου
χαμογέλασε σήμερα.

Διαβάστε περισσότερα κείμενα του Χρήστου Κουλαξίζη στο site του: https://glarolykoi.net/.

Η φωτογραφία είναι του Dan Gold από το Unsplash.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: