“Εκείνο το παιδί με τη μεγάλη καρδιά που όλοι όμως είχαμε παρεξηγήσει στην αρχή”- Μαρία Σκαμπαρδώνη

Κάθε χρόνο όταν έρχονται Χριστούγεννα και τώρα που είμαι άνδρας μεγαλύτερος, αναπολώ εκείνα τα χρόνια όπου μαζευόμασταν με άλλα παιδιά και λέγαμε τα κάλαντα.

Στην τάξη μας υπήρχε ένα παιδί, θυμάμαι, τον έλεγαν Στεφανή. Είχε επιβλητικό παρουσιαστικό, αυστηρό ύφος και μεγάλη σωματική δύναμη. Δεν υπήρχε παιδί που να μην είχε βιώσει τις καρπαζιές του- τον φοβόμασταν και εμείς.

Ήρθε εκείνη η ημέρα, όπου βγήκα μαζί με τα παιδιά για να πούμε τα κάλαντα. Μεγάλη η χαρά, λαχταρούσαμε να κρατήσουμε τον μποναμά στα χέρια μας και να αποκτήσουμε όλα αυτά τα δώρα που τόσο πολύ λαχταρούσαμε.

Δεν προλαβαίνουμε να περάσουμε το δρόμο, μπροστά μας ο Στεφανής.

-Πού πηγαίνετε; μας ρώτησε με άγριο βλέμμα.

-Να, απαντήσαμε εμείς με φοβισμένο πρόσωπο και τρεμάμενη φωνή… να, πηγαίνουμε να πούμε τα κάλαντα…

-Θα έρθω και εγώ μαζί σας! αναφώνησε.

Τι να πούμε, δεν μπορούσαμε να φέρουμε αντιρρήσεις, φοβόμασταν τον οξύθυμο χαρακτήρα του. Συμφωνήσαμε να κρατάει εκείνος και όλα τα χρήματα που μαζεύαμε.

Πέρασε αρκετή ώρα και είχαμε μαζέψει αρκετά χρήματα. Η χαρά μας απερίγραπτη, σκεφτόμασταν πού να πάμε τώρα.

Ο Στεφανής μας έδειξε με το δάχτυλο το σπίτι στο οποίο έμενε μία χήρα με δύο μικρά παιδιά.

-Μα, τι θα μας δώσει η γυναίκα αυτή; αναφωνήσαμε με άρνηση.

-Όχι, θα πάμε, δε θέλω αντιρρήσεις! απάντησε νευριασμένος.

Της χτυπήσαμε λοιπόν. Η πόρτα άνοιξε και αντικρίσαμε μία γυναίκα που φαινόταν πως ζούσε φτωχικά, αλλά στα μάτια της καθρεφτιζόταν αξιοπρέπεια και ευγένεια.

-Παιδιά μου, μας απάντησε συγκινημένη, δεν έχω χρήματα να σας δώσω. Θα σας δώσω όμως κάτι από αυτό που ήδη έχω. Και σε μία χαρτοπετσέτα, μας βάζει τρία μελομακάρονα και κουραμπιέδες.

Όταν φύγαμε από το σπίτι, με ενθουσιασμό, ήμασταν έτοιμοι για τη μοιρασιά! Ψάχνουμε να βρούμε το Στεφανή… αλλά διαπιστώσαμε έντρομοι, πως εκείνος είχε γίνει άφαντος! Μαζί με τα χρήματά μας!

Θλίψη, στεναχώρια, θυμός. Ένας κλέφτης μας άρπαξε όλα αυτά που με τόσο κόπο μαζεύαμε. Αποφασίσαμε αυτή η αδικία να μη μείνει ατιμώρητη. Επειδή όμως δε θέλαμε να μπλέξουμε τους γονείς μας, θα αναφέραμε το άσχημο αυτό περιστατικό στο δάσκαλο μόλις άνοιγε το σχολείο.

Και έτσι πράξαμε. Αναφέραμε στο δάσκαλο αυτό που συνέβη. Θα τον τακτοποιούσε για τα καλά, σε εκείνον οι αγριάδες του δεν περνούσαν.

-Πώς έκανε τέτοιο πράγμα; φώναξε θυμωμένος. Θα τον τακτοποιήσω για τα καλά.

Αυτό που είδαμε την επόμενη ώρα στην αίθουσα, δεν το ξέχασα ποτέ. Ο δάσκαλος τον σήκωσε όρθιο στην έδρα και μπροστά σε όλους τους μαθητές και σε εμάς, τον χαστούκισε.

-Αλήτη! φώναξε. Έκλεψες τα χρήματα μίας ομαδικής προσπάθειας, ενώ έπρεπε να τα μοιραστείς και με τους άλλους συμμαθητές σου. Αύριο να έρθεις σχολείο με τον πατέρα σου, κατάλαβες;

Αυτό που μας έκανε εντύπωση είναι πως ο Στεφανής δεν αντέδρασε καθόλου στο χαστούκι και στις προσβολές του δασκάλου. Δεν είχε τη συνηθισμένη του μαχητικότητα, κατέβασε το πρόσωπο και απλώς, έφυγε. Μας έριξε μεν μία κλεφτή ματιά, αλλά τίποτα.

Η επόμενη ημέρα, θα μου έδινε ένα μεγάλο μάθημα ζωής.

Ο Στεφανής ήρθε μόνος στο σχολείο, ατάραχος. Κάθισε κανονικά στο θρανίο του και δε μιλούσε σε κανέναν.

Με τη λήξη του μαθήματος, ο δάσκαλος ζήτησε από εμάς να μείνουμε στην αίθουσα και σήκωσε το Στεφανή στην έδρα.

-Παιδί μου, του είπε, σε χαστούκισα και σε αποκάλεσα αλήτη. Σου ζητώ συγγνώμη, η χήρα της πόλης ήρθε χθες και μου δημοσιοποίησε το γεγονός πως της χάρισες όλο το μποναμά που έβγαλες με τα κάλαντα από τα παιδιά. Έπρεπε να το αναφέρεις όμως στα παιδιά, ώστε να μη σε κατηγορήσουν άδικα.

Μείναμε άφωνοι. Δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε πως ο νταής της τάξης έκρυβε μέσα του μία τόσο ζεστή ψυχή.

Αυτό βεβαίως, δεν τον αποθάρρυνε από το να μου δώσει μία από τις γνωστές του καρπαζιές μόλις πέρασε μπροστά μου.

Θυμάμαι πάντοτε μία από τις πιο σημαντικές παιδικές μου αναμνήσεις. Μου έδειξε πως μέσα σε έναν σκληρό και φαινομενικά απρόσιτο άνθρωπο, μπορεί να κρύβεται μία πραγματικά μεγάλη καρδιά….

Η Μαρία Σκαμπαρδώνη, είναι δημοσιογράφος και αρθρογράφος σε πολλά και αξιόλογα sites (Κλόουν, Λόγιος Ερμής, Babyads, Antivirus) και επίσης είναι συνεργάτης και αρθρογράφος στο E Psychology, που είναι το πιο έγκυρο site Ψυχολογίας στην Ελλάδα. Γνωρίζει Αγγλικά, Γαλλικά και έχει πιστοποίηση γνώσεων σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Η αγάπη της για τον αθλητισμό την οδήγησε στο να ασχοληθεί 11 χρόνια με το Taekwondo και να αποκτήσει μαύρη ζώνη. Η Φιλοσοφία και η Ψυχολογία είναι τα αγαπημένα αντικείμενα μελέτης της και θα προσπαθεί πάντα μέσα από την πένα για τη διερεύνηση της αλήθειας ως ένας σκεπτόμενος και ελεύθερος άνθρωπος.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: