“Δακρυσμένο χαμόγελο”- Χριστίνα

«Ευχαριστώ πολύ. Να σου φέρω κάτι άλλο;» ρώτησε χαμογελώντας.
«Όχι κυρ-Βαγγέλη, σ’ ευχαριστώ. Θα φύγω να ξεκουραστείτε κι εσείς. Καλό βράδυ!» απάντησε ο τελευταίος πελάτης του μαγαζιού για απόψε και απομακρύνθηκε.

Ο Βαγγέλης… Ο πιο καλοσυνάτος και αξιαγάπητος σερβιτόρος του νησιού. Είχε φανατικούς θαμώνες το μαγαζί, λόγω του Βαγγέλη. Κάποια στιγμή το αφεντικό του τον είχε απολύσει για ένα καλοκαίρι. Ήθελε να πιάσει τον παλμό της νεολαίας και είχε προσλάβει άλλους πιο εμφανίσιμους και νέους συναδέλφους του. Μα η απόπειρα αυτή απέτυχε παταγωδώς. Όλοι τον αναζητούσαν. Και σιγά-σιγά σταμάτησαν να πηγαίνουν στο μαγαζί και ξεκίνησαν να συχνάζουν στο σπίτι του για να πιουν τον καφέ τους και να συζητήσουν.

Όλοι ήθελαν τον Βαγγέλη για συντροφιά τους. Κι ας μιλούσε ελάχιστα. Άκουγε, αυτό είχε σημασία. Οι άνθρωποι τον ήθελαν πλάι τους, γιατί ήξερε να ακούει με τα μάτια του ανοιχτά και να χαμογελάει αληθινά από τα βάθη της ψυχής του. Και ο Βαγγέλης τους αγαπούσε πολύ τους ανθρώπους. Γι’ αυτό και επέλεξε ένα επάγγελμα που του επέτρεπε να περνάει σχεδόν όλη τη μέρα του μαζί τους.

Οι μέρες που δεν δούλευε ήταν οι χειρότερές του. Ήταν εκείνες οι μέρες που κανείς δεν τον έβλεπε. Η πόρτα έμενε κλειδωμένη και τα παράθυρα κλειστά. Ήταν εκείνες οι μέρες που ξυπνούσε, αλλά δεν σηκωνόταν από το κρεβάτι. Και με το χαμόγελο από συνήθεια κολλημένο στο πρόσωπό του, ξεκινούσε να κλαίει. Ως το βράδυ. Βουβά… Βουβά και χαμογελαστά.

Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τον ΑντρέαΤσαμπούκο ( https://www.instagram.com/andreas170690/ ).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: